برای عضویت در خبرنامه وبلاگ ایمیل خود را وارد کنید:



جستجوی وب جستجوی وبلاگ


روز جوان به یاد آن همه جوان کشی

امروز نام روز جوان را با خود یدک می کشید، نامی که در ظاهر بسیار سنگین به نظر می رسد اما نه در مملکتی به نام ایران. تاریخ این کشور همیشه نوعی جنگ و ستیز با جوان داشته و به نظر می رسد خواهد داشت. شاهد این ماجرای جوان کشی و جوان ستیزی اسطوره ها و واقعیت های تاریخی این سرزمین است.

در اسطوره های خود داریم که سهراب جوانی دلیر بدست پدری پیر ناجوانمردانه کشته می شود و نوشدارو پس از مرگ این جوان بدو می رسد. یا در واقعیت های تارخی خود داریم آنجا که شاه عباس، یکی از مقتدرترین و شجاع ترین پادشاهان ایران از ترس خیانت، دست به فرزندکشی می زند و این جانشین جوان را مبدل به جوانی ناکام می کند. از این نمونه ها در تاریخ ایران فراوانند. این پیران جوان کش همگی افرادی والا و نمونه بوده اند. افرادی که همیشه مایه ی افتخار و در مقام اسطوره بوده اند. اما براستی چرا جوانانی آنچنان والا توسط پیرانی والا جوانمرگ می شدند؟ این چه رسمی است در این دیار؟ این سرزمین چرا با جوانان خود بد تا می کند؟ مگر این جوانان چه هیزم تری به این سرزمین فروخته اند؟

اما آنچه در همه این جوان ستیزی ها دیده می شود، دست حیله گر و افسونگر نیرنگ است. نیرنگی که همیشه خط قرمزی بین جوانان و پیران آن ترسیم نموده است. نیرنگی که همیشه جوان این دیار را عامل براندازی پیر این سرزمین نشان داده و پیران را از او بر حذر داشته است. جوان در این مملکت یعنی خطر. و از این روست که جوان این مملکت را اینچنین پابند سطحی نگری کرده اند تا خطر را خاموش نگاه دارند. و به تبعیت از آن سنت دیرینه ایرانی، در صورت نیاز، جوان کشی در عصر حاضر نیز امری عادی است چنانکه نمونه های معاصر آن در همین سالهای اخیر چندان کم هم نیست.

راستی اگر روزی را با نامی مزین می کنید، چرا با تاریخ خودمان نباشد؟ چرا باید اکثر روزهای مناسبتی ما به تاریخ قمری باشد و هر ساله جهشی نسبت به تاریخ ما داشته باشد؟ البته پاسخ این سوال واضح است. عربزدگی امروزه بیش از غربزدگی در تار و پود این مملکت رخنه کرده است، رخنه ای زیرزمینی.


لینک ثابت | |
نوشته: FRH ساعت 1:57 PM تاریخ: Tuesday, September 05, 2006



استفاده از مطالب این سایت تنها با ذکر منبع مجاز می باشد.Copyright © 2005-2006
Design by: FRHweb