برای عضویت در خبرنامه وبلاگ ایمیل خود را وارد کنید:



جستجوی وب جستجوی وبلاگ


مواظب باشید! رادیو زمانه، زمانتان را تلف نکند

با خواندن این مطلب از مهدی جامی دیگر نتوانستم چیزی نگویم و ناچار این مهر خاموشی را از لبانم گشودم. مهدی جامی از سابقه بسیاری در بی بی سی فارسی داراست و همین امر ما بلاگرها را را بیش از پیش دلگرم می ساخت. اما افسوس ...

در اولین روزهائی که رادیو زمانه ظهور کرد، احساس خوبی داشتم. احساس اینکه وبلاگستان فارسی به جایی رسیده است که دیگر حتی برای خود رادیو هم دارد. با خود می گفتم، رادیو زمانه، صدای وبلاگستانی خواهد بود که خیلی ها می خواهند از او صدائی درنیاید. با خود می گفتم که رادیو زمانه، رادیوی صداهای نو است و نه صداهائی که خود را بم ترین صدا می دانند و خود را خدایان صدا می شمارند.

اما انگار این ریسمان سیاهی بوده که بر رشته های به ظاهر سفیدی تابیده شده است. اوایل مطالبی به رادیو زمانه فرستادم تا به این رادیوی نوپا کمکی کنم و من نیز در رشد و نمو آن سهمی داشته باشم. اما افسوس که این نوشته هایی که مخصوص رادیوزمانه نوشته بودم، هیچگاه نمودی پیدا نکرد و جوابی به ازای آن همه ایمیل دریافت نکردم. با خود گفتم لابد مطالب در سطح این رادیو نبوده و سر آنها نیز شلوغ بوده و جوابی نیامده است.

اما بعد از مدتی شاهد به عمل آمد که بسیاری از دوستان نیز بعد از فرستادن مطالب خود، نه بازتابی یافته اند و نه جوابی. مطالبشان را خواندم و مطالب خود رادیو زمانه را نیز همچنین. ولله که هر خواننده منصفی آنها را با هم مقایسه می کرد، شک که هیچ، یقین پیدا می کرد، این ریسمان دست نا اهلانی افتاده است.

نا اهلانی که جز دایره بسته و محدود تعدادی از دوستان خود و وبلاگ های آنها کس دیگری را نشناخته و البته نمی خواهند هم بشناسند. نا اهلانی که خود را قیم وبلاگستان فارسی می دانند و می خواهند هر طور شده قیومیت خود را اثبات کنند.

یکی از اشکالاتی که به کابینه هر دولتی و از جمله دولت احمدی نژاد وارد بود این است که می گفتند دایره انتخاب افراد کابینه بسیار بسته و تنگ است و جایی برای حضور افکار و اندیشه های بسیاری از اندیشمندان وجود ندارد. حال که مقایسه می کنم، با خود می گویم صد رحمت به احمدی نژاد، خوب شد بستن کابینه وبلاگستان و امثالهم را به این به ظاهر وبلاگنویسان ( و در باطن وبلاگ خواران ) نسپاردند وگرنه معلوم نبود چه بر سر وبلاگستان می آمد. دایره بسته آنها حتی لیاقت یدک کشیدن نام دایره را هم ندارد و نقطه ی بسته ای هستند که جز خود را بر نمی تابند هر چند شعارهائی مردم فریب یا بهتر بگویم وبلاگر فریب می دهند.

اگر می خواهید صدای خود را به گوش دیگران برسانید، اشکالی بر آن نیست اما لااقل شرط جوانمردی را به جای آورید و بگوئید این فقط صدای یک نقطه بسته است و با ناجوانمردی و فریب خود را نماینده و صدای وبلاگستان فارسی معرفی نکنید. نمی دانم چرا مدتی است که عده ای می خواهند قیمی برای وبلاگستان فارسی معرفی کنند و با زیرکی خود را صاحب چنین حقی می دانند.

به شما وبلاگنویسان عزیز هشدار می دهم که نگذارید آن نقطه سیاه خود را نماینده این دفتر سپید بنمایاند. به شما دوستان رادیوزمانه هم توصیه می کنم که اگر همین رویه را دنبال کنید، مطمئن باشید وبلاگستان فارسی چنین اجازه ای را به شما نخواهد داد هر چقدر هم که عوام فریبی کنید و خود را متعلق به خانواده وبلاگستان معرفی کنید. البته اگر رویه خود را تغییر دهید حتما موفق تر خواهید بود و آن وقت که همه وبلاگنویسان، تاکید می کنم همه وبلاگنویسان شما را از خود بدانند، می توانید بگوئید رادیو زمانه صدای وبلاگستان است.

شعار همه ما "زنده باد وبلاگ" است اما افسوس که این روزها این حرف حق از زبان ناحقی به گوش می رسد.

در پایان باز تاکید می کنم که از صمیم دل آرزو دارم تا رادیو زمانه، از این مسیر خارج شود و مصداق بارز رادیوی وبلاگستان شود تا ما وبلاگنویسان هم روزی صد بار به آن افتخار کنیم.

 

پی نوشت:

این کامنت را خود مهدی جامی در جواب این مطلب ذکر کرده است که گفتم ذکر کنم تا شرط انصاف رعایت شده باشد:

"دوست عزيز
تا آنجا که به ياد می آورم ما يکبار به مطلبی از شما لينک داديم و بعد شما هم لينک دو مطلب خود را برای درج در زمانه فرستاديد که استفاده نشد. اينقدر آزردگی از رد شدن دو مطلبی است که قبلا در وبلاگ خود شما منتشر شده بود؟ درست است که زمانه با وبلاگستان نسبت نزديک دارد اما برای اننشار يا بازنشر مطلب در زمانه معيارهای اديتوريال هم وجود دارد وگرنه بايد تمام مطالب وبلاگستان را در زمانه بازچاپ کرد اما آنچه زمانه را می سازد شيوه انتخاب مطالب اش است. شما هم می توانيد دوباره بنويسيد. هنوز اول کار است. کمی تند رفته ايد. نه؟"

در جواب او باید بگویم که من این مطلب را قبل از آنکه به آن مطلب من لینک داده شود نوشتم و بعد از اینکه آن لینک را مشاهده کردم گفتم قدری تامل کنم وبعدها با خود اندیشیدم که نکند من با آن لینک گرفتار تطمیع شده باشم و حرف حق را به راحتی خورده ام. لذا تصمیم گرفتم آن را پابلیش کنم. در ضمن آقای جامی براستی اگر معیارهای ادیتوریال رعایت می شد من اکنون حرفی نداشتم. اما قدری به دایره همکاران خود نظر کنید. من نمی گویم کل وبلاگستان را انعاکاس دهید بلکه می گویم بگذارید همه صداها مجالی برای انتشار داشته باشند. من چنین چیزی را در رادیو زمانه ندیدم و اگر شما هم انصاف داشته باشید آن را تصدیق خواهید کرد هر چند از رادیویی که از نظر مالی وابسته به دیگرانی است دیر یا زود چنین انتظاری می رفت.

راستی به عنوان گواهی برای عدم رعایت آزادی بیان حتی در کامنتها ، کامنتی را که رویا گذاشته است را نیز ببینید:

"خواهش میکنم سانسور نظرات و رعایت نکردن حق ازادی بیان را هم به لیستتان اضافه کنید. چون هر کامنتی که من در وبلاگ این رادیو میگذارم چنان نیست و نابود میشود که شک میکنم که فرستادم یا خواب دیدم که فرستادم یا فرستادم و بعد خواب دیدم یا خواب دیدم وبعد فرستادم...قاط زدم"


لینک ثابت | |
نوشته: FRH ساعت 2:07 PM تاریخ: Sunday, September 03, 2006



استفاده از مطالب این سایت تنها با ذکر منبع مجاز می باشد.Copyright © 2005-2006
Design by: FRHweb