برای عضویت در خبرنامه وبلاگ ایمیل خود را وارد کنید:



جستجوی وب جستجوی وبلاگ


نقدی بر فضای وبلاگنویسی

اولین بار بوسیله محسن با طرح RankHunt آشنا شدم:(به نقل از وبلاگ محسن) :

"من هم به حلقه رنک هانت پیوستم.رنک هانت مجموعه وبلاگ های با پیج رنک 4 به بالاست .سیستمش هم طوریه که همه ی این وبلاگ ها کد های بلاگرولینگ رو درون وبلاگشون می ذارن .به این ترتیب هیت همه بالا میره در ضمن احتمالا به اضافه شدن پیج رنک کمک می کنه .خلاصه بدین طریق دوست های جدید پیدا کردم. اگه خواستید بیشتر بدونید اینجا رو بخونید."

یکی از دوستان، بهزاد عبدی، مطلب جالبی به نام "Rank Hunt از واقعیت تا رویا" نوشته بود که منو بر آن داشت تا به این بهانه مطلبی در نقد فضای وبلاگنویسی حاکم بر وبلاگستان بنویسم.

وبلاگ های کنونی موجود در شبکه را از یک دیدگاه می توان به دو دسته تقسیم کرد. وبلاگ های روزنوشت و وبلاگ های تخصصی. و البته نوع سومی هم از ترکیب این دو نوع وبلاگ می توان متصور شد که فکر می کنم بیشترین نوع وبلاگ هم این نوع سوم باشد.

می خواهیم به یک سوال اساسی پاسخ دهیم. ما برای چه وبلاگ می نویسیم؟ اصولا وبلاگ چگونه رسانه ای است؟ از کجا می توان فهمید صفحه روبروی ما وبلاگ است یا وب سایت؟

برخی به وبلاگ از نظر شکل و قالب آن نگاه می کنند. اشتباهی که شاید بعدها تاثیرات آن بیشتر مشاهده شود. مثلا اگر توجه کنید در ادبیات ما نیز اشعار بر اساس قالب و شکل طبقه بندی شده اند و نه بر اساس محتوا که مشکلات عدیده ای بر سر راه ادبیات ما گذارده است. به نظر برخی، وبلاگ، یک صفحه اینترنتی است که تعدادی پست ( کم یا زیاد ) زیر هم ردیف شده اند و دو یا یک ستون در کنار آن قرار گرفته و فرم هایی کلیشه ای دیگر...

اما براستی وبلاگ همین است؟ آیا معیار ما برای یک وبلاگ همین ظواهر است؟ که البته در جای خود اهمیت دارد.

وبلاگ پدیده ای است که به مخاطبان شبکه عظیم اینترنت اجازه می دهد تا علاقمندی ها، توانائی ها، افکار و اندیشه های خود را در قالب یک رسانه شخصی عرضه بنمایند. این عرضه ی اندیشه های شخصی نه لزوما برای اشتراک آنها با دیگران، که شاید در وهله اول برای عرضه به خویشتن خویش می باشد. برای به چالش کشیدن و محک خود. مسئله ای که گویا نادیده گرفته شده است.

نکته دیگری که در وبلاگنویسی نقشی اساسی دارد مسئله عشق و علاقه است. یعنی شما در وهله اول وبلاگ می نویسید چون این کار را دوست می دارید، چون به آن علاقه دارید، آن را برای دل خود می نویسید و نه چون دیگران آن را دوست دارند و نه چون دیگران آن را می خواهند و در یک کلمه : برای خود می نویسید نه برای دیگران. و زمانی که این نکته فراموش شده و نادیده گرفته شود، حتی اگر تمام معیارهای وبلاگنویسی رعایت شود، دیگر نام آن وبلاگنویسی نیست.

شما را رجوع می دهم به تعداد وبلاگ های ثبت شده در مقابل تعداد وبلاگ های فعال موجود در اینترنت. آمارها را ببینید که چه تعداد از وبلاگ ها در همان اوایل آغاز کار خود و تنها پس از نوشتن یکی دو پست، آن را رها کرده اند؟؟! اینها افرادی بودند که شروع به وبلاگ نوشتن کردند تنها به این خاطر که : " دیدیم همه وبلاگ دارن، گفتیم ما هم یکی بزنیم" . اما به علت نبود کامنت و بازدید و اینجور چیزها خیلی زود دلسرد شدند.

البته ما می توانیم برای دیگران هم بنویسیم اما نه به قیمت قربانی کردن علایق خود. و بالاترین کاری که می توانیم بکنیم شاید به نوعی هم راستا کردن این دو باشد. و چه بسیارند وبلاگ هایی که مطابق میل دیگران می نویسند و نه آنچه باید بنویسند و از همین روست وبلاگ هایی که نویسنده آن خود را یک وبلاگنویس زن (دختر) معرفی می کند در حالی که .... تنها به این خاطر که مطابق میل بسیاری از بازدیدکنندگان باشد.

البته بسیاری از وبلاگنویسان عزیز که در کار خود استمرار دارند، به احتمال قریب به یقین با همین حسن نیت ذکر شده، قدم در وبلاگستان گذاشته اند اما تعداد کثیری از آنها این عهد را فراموش کرده اند. عهدی نانوشته که خود با خویشتن خود بسته اند اما وبلاگ نیز مانند هر پدیده دیگری دارای آفاتی است که شاید مهمترین آنها همین دور شدن از هدف اصلی و گرایش به سمت مسائلی مانند جذب بازدیدکننده بیشتر، پیج رنک بیشتر، شهرت بیشتر و حتی سوء استفاده های مالی از دیگران که نمونه های زیادی آن هم متاسفانه از وبلاگ های معروفی می توانم نام ببرم که بهتر می بینم نام وبلاگی را ذکر نکنم اما به قول یکی از دوستان حتی می توان گفت تشکیل مافیای وبلاگنویسی نیز بعید نیست.

البته همه این مسائل فی نفسه چیز خوبی است اما تا وقتی که اصل قرار نگیرند. در هر حال بر این مسئله نقدهای فراوان مترتب است که نمی خواهم مطلب بیش از حد طولانی گردد.

فقط در مورد طرح رنک هانت یک نکته بگویم. بهزاد عبدی، در قسمتی از مطلب خود آورده بود:
"  اگر در صفحه ای تعداد لینک زیادی وجود داشته باشد، page rank آن صفحه در تعداد لینک های موجود تقسیم می شود و به این ترتیب در پدیده RANK HUNT که تعداد لینکها همواره در تمام صفحات وبلاگ ها با هم افزایش می یابد، در نهایت page rank ها ثابت باقی می مانند و افزایشی در پیج رنک نمی بینیم."

که من چندان با آن موافق نیستم.حرف بهزاد در مورد کسانی که پیج رنک بالا دارند درست است یعنی چندان فرقی به حال آنها نمی کند اما طبق همان فرمولی که خود بهزاد آن را آورده ( درستی یا نا درستی آن را نمی دانم ) بنده می توانم اثبات کنم که تنها نکته مثبت این طرح شاید همین باشد که کمک می کند تا پیج رنک وبلاگ های با رتبه پائینتر، بالا برود. و فکر می کنم اینجاست که آنهائی که این طرح را راه انداخته اند ضرر می کنند چرا که می بینیم وبلاگ طراحان این طرح، دارای پیج رنک های بالای 5 است و آنها شرط پیج رنک بالای 4 را گذاشته اند تا بیشترین سود را خود ببرند چرا که زودتر از همه در این طرح شرکت کرده اند و در بیشترین وبلاگ ها به آنها لینک داده خواهد شد اما اینجای قضیه را در نظر نگرفته بودند که ممکن است کار برعکس شود.


لینک ثابت | |
نوشته: FRH ساعت 12:48 AM تاریخ: Friday, July 28, 2006



استفاده از مطالب این سایت تنها با ذکر منبع مجاز می باشد.Copyright © 2005-2006
Design by: FRHweb