برای عضویت در خبرنامه وبلاگ ایمیل خود را وارد کنید:



جستجوی وب جستجوی وبلاگ


دوست خبرنگار، خداحافظ

امروز در راه که از دانشگاه بر می گشتم در نظر داشتم که درباره روز دانشجو حرف بزنم. 16 آذر، روز دانشجو. اما وقتی برگشتم اتفاقی را در اخبار دیدم که نه تنها برنامه های من که برنامه های تمام خبرگزاری ها و تحریریه های خبری ایران را به هم ریخت.

افتخاری دیگر در تاریخ شاهکارهای این ایران نوشته شد. افتخاری در نابود کردن نخبگان این کشور واین بار نوبت نابود کردن نخبگان مطبوعاتی و خبری این کشور شد. عزیزان ارتش این بار نیز با رشادت کامل در صحنه داخلی، 94 نفر از خبرنگاران و اصحاب سیما و مطبوعات را به درجه رفیع و گرانقدر و والا مقام شهادت نائل آوردند. لابد با خود گفتند که خبرنگاران، کم شهید تقدیم کردند و خواستند آمار را بالا ببرند.

یک هواپیمای 30130 دیگر نیز به دلیل نقص فنی به رحمت ایزدی پیوست و در عین حال سرتیپ نامی، معاون ستاد مشترک ارتش، با خونسردی کامل و تاسفی کاملا ظاهری می گوید این حوادث غیر معمول نیست. بلی، حمل کردن 100 نفر در یک هواپیمای باربری که تازه قبل از پرواز اعلام شده بود دارای نقص فنی است، در ایران ما یک امر غیر معمول نیست. اگر این را غیر معمول بنامیم ، شاهکارهای بزرگ دیگر آنها را چه باید نامید؟؟؟

از بین رفتن جان 104 نفر که غیر معمول نیست!! چه کسی گفته که غیر معمول است؟؟
کاری کردند که اشک بر چشم خیلی ها حلقه بست.

روز 16 سال 1332، دانشجویان سرکوب شدند و مورد ظلم قرار گرفتند. کاری که در واقعه 18 تیر نیز در همین سالهای اخیر نیز تکرار شد.قشر دانشجو را که از عوامل پیشرو و آگاهی بخش هر جامعه ایست سر کوب کردند و حالا نیز در یک روز قبل از سالگرد این واقعه شاهد از بین رفتن یکی دیگر از عوامل آگاه ساز جامعه یعنی خبرنگاران هستیم. تا کی؟تا کی؟؟؟

امروز مراسمی در دانشگاه در مورد این روز برگزار شد که می خواستم در مورد آن و درباره واکنش حراست دانشگاه به تحرکات دانشجویان و بچه های انجمن در اعتراض به مسائل پیش آمده بنویسم که قسمت نبود.

شعار همیشگی: التماس دعا از تمام خواهران و برادران دینی و غیر دینی


لینک ثابت | |
نوشته: FRH ساعت 10:30 AM تاریخ: Tuesday, December 06, 2005



استفاده از مطالب این سایت تنها با ذکر منبع مجاز می باشد.Copyright © 2005-2006
Design by: FRHweb